عیدی

شاه مردان

علی یکتـا پرستـی را نـشـان بـود صفـات حـق درون او عـیـان بـود

علی مـرد کـرامـت مـرد احـسـان علی حـد کمـال هـر چـه ایـمـان

علی یعـنـی غـریبـی بیـن مـردم علی گنجی که بوده بِینشان گم

علی یک گوهـر نایاب نـاب است بـدون مرتضی دل در عـذاب است

علی بیت خدا جـان رسـول است بگرد دور سرش حجت قبول است

علی یعنـی کـه اشـک مخفیـانـه علی یـعنـی مـنـاجـات شبـانـه

علی لب تا به العفو بـاز می کـرد خدا خـود را به حیدر ناز می کرد

علی محبـوب ذات اقـدس حـق علی سر تـا قـدم توحیـد مطلق

علی ابن سبـا1 را دور می خـواند ولیکن حرف حـق او بر لبش راند

علی یعنی شبـانه کیسه ی نـان به دوش خـود کشـد بهـر یتیمان

علی نان و رطب میداد هـر شب ولیکـن نـاسـزا می دیـد بـر لب

علی هرگـاه شب ها دید دشنـام سرش را بـر زمیـن انداخت آرام

علی یعنـی امـام پُـر غـم و درد که غیر ازاو به قاتل رحـم میکرد

علی در بستـر خـود می لرزیـد ولی بر قاتل خود شیـر بخشیـد

علی آن مهـربـان مهـربـانـان رحیم ست و کریم ست او چو یزدان

تمـام آفرینـش بهـر زهـراست ولی زهـرا برای قلب مـولاست

علی شـاه و نشینـد بـا فقیـران بـشـینـد پـای درد قلب آنــان

علی بـود مـحـرم دل هـا و اما نـدارد محرمـی در دار دنـیـا

الا ای مـردم عـالـم بـدانـیـد اگـر او را امام از خود نخوانید

بگیـرد روز حق احمد گریبـان بیـایید آورید بـر حیدر ایمـان

علی دیـن خـدا را کـرد کامـل علی بخشید نگینش را به سائـل

چرا گفتید حیدر بی نمـاز است علی در هر عبادت یکه تاز است

کجا دیدی گـدا از او شـود رد چنیـن مولا چرا بـایـد شود بد

عید غدیر مبارک

:: اشعار مرتبط: امـام عـلی (ع)

مقاله آموزش مداحی...